دانشگاه تهران مطالعات حقوق تطبیقی 1735-496X 15 1 2024 06 21 Comparative Study of State Recognition as a result of Instituting a ‎Claim before the International Dispute Settlement Bodies with emphasis ‎on the Jurisprudence of International Court of Justice بررسی تطبیقی عدم شناسایی دولت در اثر طرح دعوا در مراجع حل و فصل ‏اختلاف بین‌المللی با تأکید بر رویۀ دیوان بین‌المللی دادگستری ‏ 139 154 95679 10.22059/jcl.2024.367025.634570 FA عبدالله عابدینی عضو هیأت علمی پژوهشکده تحقیق و توسعه علوم انسانی (سازمان سمت) 0000-0002-3771-4870 علیرضا ابراهیم گل پژوهشگر حقوق بین‌الملل و مدرس دانشگاه Journal Article 2023 10 29 Assume that a member state of the international community has not recognized another state and at the same time, both states are members of a treaty in which the possibility of referring a dispute to the International Court of Justice is provided. Now, if one of these two states, based on its legal and political expediency, decides to file a lawsuit in the court due to the violation of the obligation(s) arising from the treaty in question, can the respondent state raise the preliminary objection of non-recognition before the court? This assumption can also be raised in the case of two states that have not recognized each other. To answer this question, the procedures of international courts, including the International Court of Justice and the International Criminal Court, have been examined in this article. The answer that can be given to the central question of the present article is that recognition is a political action with legal consequences. However, the legal consequences of recognition cannot normally lead to the declaration of incompetence or inadmissibility of the court, unless the handling of the dispute between two states depends on the examination of the issue of recognition and its consequences on the continuation of the litigation due to restrictions such as the reservation to the treaty or the lack of consent to establish treaty relations between the two contracting states. تصور کنید یک دولت عضو جامعۀ بین‌المللی، دولتی دیگر را شناسایی نکرده و در عین حال، هر دو دولت عضو معاهده‌ای باشند که امکان ارجاع اختلاف به دیوان بین‌المللی دادگستری در آن فراهم شده باشد. حال اگر یکی از این دو دولت بنابه مصلحت حقوقی و سیاسی خود تصمیم بگیرد به دلیل نقض تعهد یا تعهدات ناشی از معاهدۀ موردنظر در دیوان طرح دعوا نماید، آیا دولت خوانده می‌تواند ایراد مقدماتی عدم شناسایی را نزد دیوان مطرح کرده، خود را از قید دیوان برهاند؟ این فرض می‌تواند در مورد دو دولتی که یکدیگر را شناسایی نکرده باشند نیز مطرح شود. برای پاسخ به پرسش یادشده، رویۀ دادگاه‌های بین‌المللی ازجمله دیوان بین‌المللی دادگستری و دیوان بین‌المللی کیفری در این نوشتار بررسی شده‌اند. پاسخی که می‌توان به پرسش محوری نوشتار حاضر داد، آن است که شناسایی عملی است سیاسی با پیامدهای حقوقی. اما پیامد حقوقی شناسایی در حالت معمول نمی‌تواند به اعلام عدم صلاحیت یا عدم قابلیت پذیرش دیوان منجر گردد؛ مگر اینکه رسیدگی به اختلاف میان دو دولت منوط به بررسی موضوع شناسایی و پیامدهای آن بر تداوم روند دعوا در اثر قیودی مانند حق شرط بر معاهده یا عدم رضایت به برقراری روابط معاهداتی میان دو دولت متعاهد باشد. https://jcl.ut.ac.ir/article_95679_b2d82dd9579b52e0fe7c7c4e0234a2bd.pdf