دانشگاه تهران مطالعات حقوق تطبیقی 1735-496X 9 2 2018 09 23 Study the Separability of arbitration clause in Iranian and American law بررسی اصل استقلال شرط داوری در حقوق ایران و امریکا 619 638 69828 10.22059/jcl.2018.241826.633544 FA مازیار راستبد کارشناس ارشد حقوق خصوصی دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی دانشگاه گیلان عباداله رستمی دانشیار گروه حقوق خصوصی دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی دانشگاه گیلان Journal Article 2017 09 16 AbstractAccording to the existing traditional and dominant view, clauses are dependent on contract. They are subordinate and peripheral and that is why clauses would be also dissolved with the invalidity of the contract. Depends on the arbitration choice, the compromise of the parties can be achieved in two ways. In one hypothesis, parties can refer their dispute, as a separate contract, to the tribunal. In the other one, according to the stipulation, parties can refer their current or future disputes to the arbitration. In the last case, the party who intends to hold up and object to the competence of the tribunal, may claim unreliability of the arbitration clause so that the tribunal is not formed. One of the common ways to achieve this, could be the claim that the major contract that the arbitration clause is implied in, is void or dissolved. And so, the party claims that the arbitration clause of such contract is invalid due to invalidity of the major contract. To obviate this, the principle of the independence of arbitration clause has been accepted in the rights of many countries and its primary purpose is to nullify the invalidity of the major contract on the stipulation arbitration clause. So it`s determined that the acceptance or rejection of the aforementioned theory has great impacts. The aforementioned principle was considered by the rights of many countries as well as the international important documents. In the rights of international commercial arbitration, legislator explicitly has referred to the independence arbitration clause. <br /> Keywords: Arbitration agreement, competence-to-competence, Independent clauses, Separability of arbitration clause<br /> arbitration clause. بر اساس دیدگاه غالب و سنتی موجود، شروط تابع عقد هستند و وجود تبعی و فرعی دارند و به همین دلیل با انحلال عقد، شرط نیز ازبین خواهد رفت. تراضی طرفین اختلاف به انتخاب داوری نیز می‌تواند به دو شکل نمود خارجی پیدا کند. در یک فرض، طرفین می‌توانند به ‌صورت قراردادی جداگانه اختلاف خود را به مرجع داوری ارجاع دهند و در فرض دیگر، طرفین می‌توانند به‌موجب شرط ضمن عقد اختلافات فعلی یا آتی خود را به داوری ارجاع دهند. در صورت اخیر طرفی از اختلاف که قصدِ به‌تأخیر انداختن و ایراد به صلاحیت مرجع داوری را دارد، ممکن است بی‌اعتباری شرط داوری را ادعا نماید تا به این ترتیب مرجع داوری تشکیل نشود. یکی از راه‌های شایع در این امر می‌تواند این باشد که ادعا کند عقد اصلی که شرط داوری ضمن آن آمده، باطل یا منحل شده است و به این ترتیب مدعی شود که شرط داوری چنین قراردادی به تبع عدم اعتبار قرارداد اصلی نامعتبر است. برای جلوگیری از این امر، در حقوق بسیاری از کشورها اصل استقلال شرط داوری پذیرفته شده و کارکرد اصلی آن این است که بطلان عقد اصلی را بر شرط داوری ضمن عقد بی‌اثر می‌سازد. https://jcl.ut.ac.ir/article_69828_7219c16483be75a8ea7c2278d7a7ff3f.pdf