دانشگاه تهران مطالعات حقوق تطبیقی 1735-496X 9 1 2018 03 21 Trademark Parody: Infringing Trademark Owner’s Rights or Consistent with Freedom of Speech Principle? (Comparative Study) تقلید طنزآمیز از علامت تجاری دیگری؛ ناقض حقوق دارندۀ علامت یا مطابق اصل آزادی بیان؟ (مطالعۀ تطبیقی) 47 65 67259 10.22059/jcl.2018.245336.633576 FA مصطفی بختیاروند استادیار گروه حقوق مالکیت فکری، دانشگاه قم، قم، ایران مطهره اعرابی جشوقانی دانش آموختۀ کارشناسی ارشد حقوق مالکیت فکری، دانشگاه قم، قم، ایران Journal Article 2017 11 08 Trademark parody which has been recognized as an example of freedom of speech is a means to comment on products introduced by trademark. In this type of imitation, inspired by the original trademark, a humorous form of it is drawn in order to convey a specific message to the reader. Here, the benefits of three groups are at stake: trademark owners who enjoy exclusive rights; parodists who enjoy freedom of expression, and the public who are entitled to benefit from the results of parody. In the law of the Unites States and countries such as France and Germany, case law has played a significant role in balancing these conflicting interests. Similarity between the parodied trademark and parody and the specific effect of parody on the trademark have led trademark owners to bring infringement and dilution actions. In the Iranian law, there is no specific provision as to trademark parody. However, principle 24 the Iranian Constitution concerning freedom of expression is a suitable basis for recognizing trademark parody. In this paper, it has been suggested to provide for parody in laws as an exception to trademark owners exclusive rights and to declare its boundaries. تقلید طنزآمیز از علامت تجاری دیگری که در حقوق امریکا و برخی کشورهای دیگر به‌‌عنوان یکی از مصادیق آزادی بیان شناخته شده، ابزاری برای اظهار نظر راجع به محصولاتی است که علامت برای معرفی آن‌ها به‌کار می‌رود. در این نوع تقلید با الگوبرداری از علامت اصلی، شکل مضحکی از آن برای انتقال یک پیام خاص به مخاطب ترسیم می‌شود. در تقلید طنزآمیز منافع سه گروه مطرح است: دارندگان علائم تجاری که نسبت به آن‌ها از حقوق انحصاری برخوردارند، تقلیدکنندگان که حق آزادی بیان دارند، و عموم جامعه که حق دارند از نتایج مثبت آزادی بیان بهره‌مند شوند. در حقوق امریکا و کشورهایی چون فرانسه و آلمان رویۀ قضایی نقش مهمی در برقراری تعادل بین این منافع متعارض ایفا کرده است. شباهت علامت اصلی و علامت تقلیدی و اثر خاص تقلید طنزآمیز نسبت به علامت، به ترتیب موجب طرح دعاوی نقض و تضعیف علامت از سوی دارندگان شده است. در حقوق ایران دربارۀ تقلید طنزآمیز از علامت تجاری دیگری مقررۀ خاصی وجود ندارد، اما اصل 24 قانون اساسی راجع به آزادی بیان مبنای مناسبی برای پذیرش آن است. در این مقاله پیشنهاد شده است این تقلید به‌عنوان استثنایی بر حقوق انحصاری دارنده در قانون تصریح شود و حدود و ثغور آن بیان گردد. https://jcl.ut.ac.ir/article_67259_fad548e96a0f0ff7bb25ed613444fb86.pdf