دانشگاه تهران مطالعات حقوق تطبیقی 1735-496X 9 1 2018 03 21 The Consideration of Possibility of Third Party’s invocation To professional Contractual Commitments in the Civil Liability Dispute بررسی امکان استناد ثالث به تعهدات قراردادی حرفه‌ای در دعوای مسئولیت مدنی 25 46 67258 10.22059/jcl.2017.224593.633432 FA حسن بادینی دانشیار دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران مجید صرفی دانشجوی دکتری حقوق خصوصی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران Journal Article 2017 07 14 According to the principle of privity of contracts, the contractual commitments are limited to the contract parties, and third parties cannot invoke breach of such commitments in order to prove professional fault. In addition, invoking mere professional contractual and costume obligations would also make some limitations in attaining compensation by third parties.   Therefore, different solutions have been devised to protect the third parties in order to exempt them from proving professional civil fault and providing them with the possibility of invoking the breach of all professional contractual commitments either mechanism oriented commitments or result oriented ones.  The recognition of breach of contractual commitment as a civil fault, intervention of professional contractual situation in recognition of this civil fault (the idea of privity of contractual fault) and the law-made institutions of commitment in favor of their part, the possibility of making commitment in favor of public and formation of direct contractual relationship between professionals and third party are common solutions. However, regarding the professionals’ activities that formed mostly within the contracts’ context, the above mentioned institutions are not efficient necessarily to protect third party against damages resulted out of professional activity. Therefore, the judicial practices in England and France protect third party with utilizing the routes of the rules of the parties of contract’s possibility to invokethe legal status resulting from contract against third party and/or generalizing the idea of commitment to cautious and care in performing contractual commitments to third parties. In Iran legal system, the possibility of commitment in favor of public in general rules and the professional strict liability against the other party and third party in the Law for Protection of Consumers’ Rights are solutions that can be offered in order to protect the third party (rights). مطابق اصل نسبی بودن قراردادها، تعهدات قراردادی محدود به طرفین قرارداد است و ثالث نمی‌تواند برای اثبات تقصیر حرفه‌ای به نقض آن تعهدات استناد کند و استناد به تکالیف قانونی و عرفی حرفه‌ای به‌تنهایی نیز ثالث را با محدودیت‌هایی در جبران خسارت مواجه می‌کند، به این منظور راه‌حل‌های متفاوتی برای حمایت از ثالث در جهت معافیت وی از اثبات تقصیر مدنی حرفه‌ای و امکان استناد وی به نقض تمام تعهدات قراردادی حرفه‌ای (اعم از وسیله و نتیجه) ارائه شده است. شناسایی نقض تعهد قراردادی به‌عنوان یک تقصیر مدنی، مداخلۀ موقعیت قراردادی حرفه‌ای در شناسایی تقصیر مدنی وی (ایده نسبیت تقصیر قراردادی ) و نهاد حقوقی تعهد به نفع ثالث، امکان ایجاد تعهد به سود عموم و شکل‌گیری رابطۀ قراردادی مستقیم بین حرفه‌ای و ثالث، راه‌حل‌های مرسومی است که این امکان را به ثالث می‌دهند که علیه حرفه‌ای طرح دعوا کنند. اما در مورد فعالیت حرفه‌ای‌ها که بیشتر در متن قراردادها شکل می‌گیرد، نهادهای یادشده کارایی لازم را ندارند تا از ثالث در برابر خسارت‌های ناشی از فعالیت حرفه‌ای حمایت کنند. بر این اساس، رویۀ قضایی فرانسه و انگلستان با استفاده از مبانی قاعدۀ امکان استناد طرفین قرارداد به وضعیت حقوقی ناشی از قرارداد در مقابل ثالث و یا توسعۀ تعهد به احتیاط و مراقبت در انجام تعهدات قراردادی به اشخاص ثالث، از ثالث حمایت کرده‌اند. در حقوق ایران، در نظام قواعد عمومی، امکان تعهد به سود عموم و در قانون حمایت از حقوق مصرف‌کنندگان، مسئولیت محض حرفه‌ای در برابر طرف قرارداد و ثالث راه‌حل‌هایی هستند که می‌توانند در جهت حمایت از ثالث پیشنهاد شوند. https://jcl.ut.ac.ir/article_67258_b16df2c5089ad978e8d634d13c70ed35.pdf