دانشگاه تهران مطالعات حقوق تطبیقی 1735-496X 8 1 2017 03 21 A Comparative Study on the Limits of TV Commercial Advertising aimed at Children مطالعۀ تطبیقی حدود تبلیغات تجاری خطاب به کودکان در تلویزیون 67 84 62523 10.22059/jcl.2017.62523 FA باقر انصاری دانشیار گروه حقوق خصوصی دانشکدۀ حقوق دانشگاه شهید بهشتی منیژه هاشمیان دانش‌آموختۀ کارشناسی ارشد حقوق ارتباطات دانشگاه علامه طباطبایی Journal Article 2016 05 24 Television advertising to children is a sensitive issue because children are easily influenced and like to experiment new things. Children view large amounts of commercial material. Considerable evidence indicates that children have difficulty distinguishing a commercial from the program that they are watching. There are some specific and real harms that advertising can inflict upon children. The proliferation of products, advertising, promotions and media targeted children are of concern to lawmakers, the industry and the public. Many countries sought to restrict advertising for children to reduce the increasing commercial pressure on children. Children's advertising is under attack because it is perceived as “making kids want what they do not need” and this puts pressure on parents to respond to those needs. More recently, advertising is accused of being a factor of children's obesity. This article, comparatively, studies justifications and methods of restricting television advertising to children and classifies the limits to content-based and non-content-based.  در دنیای امروز که وسائل ارتباط جمعی گوناگون آن را احاطه کرده‌ است، کودکان روزانه در معرض سیل عظیمی از تبلیغات تجاری مستقیم و غیرمستقیم قرار دارند. ازآنجا که کودکانْ فاقد قدرت تشخیص کافی، تلقین‌پذیر و بر خرید خانواده‌ها تا حد زیادی تأثیرگذارند، تولیدکنندگان کالاها و خدمات در صدد سوء‌استفاده از این ویژگی‌ها برآمده، آن‌ها را مخاطب تبلیغات خود قرار می‌دهند. این امر انتقادات زیادی را در خصوص کمیت و کیفیت این تبلیغات در جوامع مختلف برانگیخته است؛ از‌این‌رو، در بسیاری از کشورها برای حمایت از کودکان در برابر تبلیغات تجاری تلویزیونی، قواعد و مقرراتی وضع شده است. این مقاله با نگاهی تطبیقی، مقررات کشورهای مختلف در این زمینه را بررسی کرده،  نشان می‌دهد در بیشتر کشورها دو دسته قواعد در این خصوص وجود دارد؛ قواعد ناظر بر شکل و کمیت تبلیغات، و قواعد ناظر بر محتوا یا کیفیت تبلیغات. در این مقاله، وضعیت این قواعد در کشورهای توسعه‌یافته و نظام حقوقی ایران مطالعۀ تطبیقی شده است. https://jcl.ut.ac.ir/article_62523_e5b37bbddeaa412a967f8a0dd8f7d016.pdf